Zomaar ineens...

Gisteren was ik met een oude vriendin Amsterdam in.
Wij spraken op het CS af want zij woont aan de andere kant van Amsterdam.

Wij liepen heerlijk in het zonnetje door de straten. Langs het Rijksmuseum (waar een gigantische wachtrij stond) naar de Van Baarlenstraat (waar Justin B.ieber aan zou komen) dus wij gauw wegwezen:-)

Na wat kilometers in onze benen terug naar het Vondelpark waar het gezellig druk was en veel te zien was. Wij hebben lekker een uurtje op een muurtje gezeten in het april zonnetje. Tweemaal lastig gevallen door dronken en wietrokende toeristen maar dat liet onze pret niet drukken.

Later op een terrasje in de Jordaan zat ik lekker aan een verse Jus d" Orange toen er een hele vuile zwerver mij vast pakte en vroeg of ik wat geld voor hem had. Nee! Zei ik resoluut en hij ging verderop zijn geluk beproeven.

S'avonds aten wij in een sfeervol eetcafé ons avondmaaltijd en daarna op weg naar het CS om ieder weer naar huis te keren.

Haar trein ging een kwartier eerder en ik voelde mij steeds beroerder worden. Ik kreeg een behoorlijke zweetaanval, mijn oren gingen raar suizen en ik werd zo duizelig dat ik dacht dat ik flauw zou vallen.

Hup jezelf bij elkaar grijpen bleef ik denken. Overal om mij heen zag ik etende mensen en ik werd misselijker en duizeliger. Ik probeerde mijn polsen te koelen aan de stang van de trap. Op een gegeven moment dacht ik: ik loop naar de controleurs die bij de trein stonden de wachten of zij mij kunnen helpen....maar tegelijk kwam de trein en ik dacht, gauw er in en zie dat je thuis komt!

Ik kroop meteen op het toilet en koelde mijn polsen onder de koude kraan. Ik sms-de mijn man of hij mij op kon halen van het station over 40 minuten. Hoe ik precies die veertig minuten ben door gekomen weet ik niet maar ik was zo blij dat ik manlief en hond zag staan op het perron.
Ik huilde van beroerdheid en opluchting. Thuis op de bank gekropen met sokken en schoenen uit en even later naar bed met een emmertje.

Om drie uur kwam alles er uit....ik probeerde te slapen maar ik dommelde maar wat. Met moeite tik ik dit stukje omdat ik er zo van geschrokken was dat je je zo in een paar minuten zo beroerd kan voelen.

Nu ben ik nog steeds misselijk en kramp in mijn maag....ga weer op de bank onder een dekentje!

Wat een nacht!

Soms heb je als moeder van die nachten!
Het begon om twee uur snachts. Ik werd klaar wakker en kon niet meer slapen....
Even maar op de ipad kijken.

Moe viel ik in slaap.
Na een kwartier kwam dochterlief dat ze misselijk was.
En ja hoor met grote golven kwam haar hele maaginhoud er uit. Troep opgeruimd.
Ga maar weer rustig slapen, lieverd! Emmertje naast het bed.

En half uur later was het natuurlijk weer raak. Weer spugen maar gelukkig in de emmer.

Mam, mag ik bij jou in bed? Okay vooruit.
Manlief in het bed van dochterlief.

Mam, mag ik je wakker maken als ik moet spugen?
Tuurlijk lieverd.

Mam ik voel mij niet lekker....weer spugen.

Om kwart over vier van kleuterzoon. Mam...mijn bed zit zo door de war. Goed schatje ik zal je bed goed maken.

Dochterlief spuugt nog een keertje.

Half zeven...kleuterzoon komt vertellen dat hij moet poepen. Goed schat tuurlijk!

Kwart voor zeven. Mam ik moet spugen...

Zeven uur...de wekker gaat. ik lig praktisch in coma. Maar dat kan niet, de hond moet uitgelaten worden.
Ik zit nu achter de pc met een mega vitamine smoothie en dochterlief ligt onder een dekentje op de bank met een emmer er naast. Zo kleuterzoon naar school brengen...en dan kruip ik bij dochterlief op de bank!

Griep griep en nog meer griep

Ik word er gek van! Vanaf kerst lopen wij al met zijn viertjes (eigenlijk drietjes) te rommelen. Hoesten, koorts, misselijk en nu dan ook heeft stoere kleuterzoon een buikvirus.
Sinds gistermiddag is het mis. Tegen etenstijd begon hij met dat hij zo een last had van zijn buikje. Maar dat is wel vaker rond etenstijd want stoere kleuterzoon houdt niet van warm eten. Dan neem je maar een banaan zei ik.

Vijf minuten later lag de banaan in het emmertje met veel spuug er bij. Aangezien hij ook vreselijk verkouden is en helemaal vol zat kwam er ook een hoop gesnotter bij los.
Manlief moest weg en ik zat samen met zoonlief op de bank. Dochterlief bedacht dat ze bang was alleen boven (archhhhhhhhhhhhhh) en kwam er ook bij zitten.

Zoontje viel in slaap maar werd later spugend wakker. Alles onder en ik schrok er van want hij was niet aanspreekbaar. Hoge koorts en ijlen.

Manlief besloot later in het bed van zoontje te gaan liggen want hij moet vandaag gewoon naar zijn werk en ik nam kleuterzoon in bed. Nou dat heb ik geweten. De arme schat moest om het half uur overgeven. Tot vier uur. Toen vielen we uitgeput in slaap.

De hond besloot te gaan piepen beneden en dat betekent dat hij moet poepen....dus om half vijf buiten een rondje met hem gelopen en hem weer in de bench gebonjourd.
Zeven uur ging de wekker voor manlief en dochterlief moest om acht uur naar school. Zij kon gelukkig met de buren mee dus ik zit hier nou al de hele ochtend met een ziek vogeltje. Al weer twee keer gespuugd.

Ik ben kapot....maar nu blijkt dat de cv ketel moet worden gevuld....en de hele zolder en stookhok staat vol troep....hopen maar dat manlief snel thuis komt...