Arme hond!

Gisteren is onze hond gecastreerd.
Heel lang hebben we getwijfeld zullen we het wel of moeten we het toch maar niet doen.
Alle voor en tegen argumenten eens flink onder de loep genomen en het besluit dus genomen voor castratie.
Ook had onze hond twee hubertusklauwtjes aan zijn achterpoten en ik was er al eens op geattendeerd om die ook gelijk weg te laten halen als hond toch al onder narcose ging.

Dus gisteren was het zover. Het leek wel of hond het wist. Op zijn kont slepend aan zijn riem trok ik hem beetje voor beetje naar binnen. Normaal is hond vrolijk, kwispelend en enthousiast, maar slepend achter mij aan had hij geen keus.

De dierenarts stelde hem op zijn gemak en huppelend ging hond mee richting "schavot". Zo voelde het voor mij althans. U kunt gaan hoor! Zei de assistente vriendelijk tegen mij. Oh okay stamelde ik...uh....
Nee hoor, gaat u maar, Mevrouw. Wij sms-en u als de behandeling geslaagd is.

Het enige wat ik er uit kon brengen op dat moment was; hebben andere mensen er ook zo een moeite mee als ik? De dierenarts assistente keek mij strak aan en zei: nee, alleen u!

En gaf me een grote glimlach! Ik moest ook lachen en omdat mijn bronchien nog verstopt zitten kwam er wel een heel raar geluid bij mij naar boven.
Ik bedankte de mevrouw glimlachend en zei; Tot later!

Om half één kreeg ik de langverwachte sms en om half vier haalde de kinderen en ik hond op...oh wat zag hij er uit! Vannacht er maar even uit geweest om te kijken hoe het met hem ging en hij verwelkomde mij spontaan.

Nou nog vier dagen en dan mag de kap er af en over 13 dagen worden de hechtingen uit zijn pootjes gehaald.....

Natuur naast de stad

Ik woon in een stad. Een redelijk grote stad. Een hele leuke fijne gezellige stad. In mijn studententijd woonde ik in het centrum van deze stad. Boven een kroeg nog wel, dus veel reuring en dat is als studente niet erg. Ik vond het zelfs super! Heerlijk de deur uit stappen en de drukte in. Langs kroegen, over de grachtjes en door de gezellige winkelstraatjes.

Maar nu ben ik veertig en heb kinderen die graag veilig buiten spelen. Dus 11 jaar geleden zijn manlief en ik naar de rand van de stad verhuist. En tot op de dag van vandaag wonen wij hier rond uit heerlijk!
De kinderen spelen veel en veilig buiten op de stoep en de vele speelpleintjes. De auto kan voor het huis geparkeerd worden en vlakbij zit een winkelcentrum en het station.

Achter ons huis loopt een soort bospad. Een bospad die dan weer wel helaas aan een semi snelweg ligt. Sinds wij een hond hebben heb ik gemerkt dat er heel veel achter ons huis gebeurt. Heel veel mensen kletsen hier gezellig als zij hun hond uitlaten. Ik ken nu veel meer mensen uit mijn wijk. Veel wordt mij gevraagd of ik hier pas woon...nee, al ruim 11 jaar maar heb sinds kort een hond.

Als ik even doorloop dan kom ik bij het spoor. De spoorrails loop rechtdoor langs een heel leuk wandel gebied met knotwilgen, een meertje een slootje en veel riet.
Dus binnen 5 minuten sta ik in een prachtig stukje natuur. Vandaag liep ik hier met de kinderen en de hond. En ik zag zoiets schattigs! Een moeder fuut met een visje in haar bek die ze bracht naar haar fuute kindje!
En dan prijs ik mijzelf zo gelukkig! Twee gezonde lieve kinderen, een fijne man, een supergave hond en de natuur om mij heen!

Woordeloze woensdag

Vegetarische varkensoren

Zoals ik al eerder schreef in mijn blog hebben we sinds kort een hond. Om precies te zijn nu een week! Vroeger als kind heb ik een tijdje op een boerderij gewoond waar de honden altijd over het erf scharrelde (net zoals de kippen) en hoefden dus ook praktisch geen zindelijkheids training of leren aan de riem te lopen. In dat opzicht moest ik dat ook wel leren maar Skye loopt al redelijk goed mee aan de riem en heeft nog niet binnen gepoept. Wel eens een klein plasje maar over het algemeen hoor jij mij niet mopperen.
Voer haal ik bij mijn buren die labradors fokken en goed voer leveren. Maar nu had Skye nog al kauw behoeften. Iedere stok, takje of lief bloeiend viooltje belandde tussen zijn kaken.

Samen met dochterlief op de fiets gestapt naar de dierenwinkel om een kauwbot voor onze Friese Stabij te halen.
Er ging werkelijk een wereld voor mij open wat er allemaal voor 'lekkers' voor de hond te koop is. Tussen allerlei bullenpezen, varkenssnuiten en pensstaafjes ontdekte ik ook de gedroogde varkens oren. ook nog begrijpelijk. Maar toen riep mijn dochterlief, kijk mam, ze hebben ook vegetarisch varkensoren!!!
Ik stond versteld! Niet dat je van mij niet je hond vegetarisch moet voeren....prima...moet iedereen zelf weten. Maar dat je de vegetarische varianten dan ook in de vorm maakt van échte varkensoren...dat wel!
Als of de hond kan zien...oh ja het is wel vegetarisch maar het ziet er tenminste wel uit als echte varkensoren....

Onze nieuwe pup!

Vandaag een foto van Skye, onze nieuwe pup. Skye is een drie kwart Friese Stabij. Na een uur in de auto lekker slapen in zijn mand. Hij is zooooooooooo lief en gezellig!

Niet goedkoper wel veel leuker en gezelliger!

Eindelijk! De kogel is door de kerk! Met het hele gezin besloten om een hondje te kopen! Het was even zoeken naar de ideale gezins hond maar dit is hem dan:

Hij is nog maar vier weken oud en over vier weken halen wij hem op: Skye!