Stoer en lief

Toen ik tien jaar geleden zwanger was van mijn eerste wist ik gewoon dat het een meisje werd. Ik deed al vroeg een zwangerschapstest en volgens die test was ik niet zwanger.
Ik wist dat ik zwanger was!
Twee weken later gaf de test een hele duidelijke blauwe streep. Overduidelijk ik was inderdaad zwanger. En het wordt en meisje zei ik tegen mijn man. En ik weet een stoere leuke lieve korte naam.

Manlief vond alles goed. Eest maar eens kijken of het wel een meisje wordt. Nou dat is ze!
Maar onze dochter is geen meisje-meisje. Onze dochter is precies zoals ik hoopte geworden. Een stoer lieve meid!

Kijk maar eens naar haar foto! Wat een meid!

http://alledaagseenbeetje.blogspot.nl/

Mijn man is door al mijn geblog redelijk geïnspireerd geraakt om zelf ook een blog te beginnen.

Het wordt een blog over hergebruik, milieu, upcycling en recycling.

Als jullie het leuk vinden kun je een kijkje nemen op zijn blog: http://alledaagseenbeetje.blogspot.nl/

kijk eens wat ik kreeg!

Mijn man is een genie!
Dat vind ik natuurlijk niet altijd...hij heeft ADD en dat vind ik niet altijd makkelijk. Ook voor hem is dit soms lastig. Hij is verstrooid, kan niet plannen en vooruitkijken, is rommelig maar ook perfectionistisch.

Niet altijd makkelijk dus.

Maar soms is het echt een genie!

Vaak doet hij mee aan vraagprijzen of uitvind sites en regelmatig wint hij ook wat.
Wat heeft hij zoal al gewonnen: contrabaslessen, theaterkaartjes, tomtom, nog veel meer maar ik kom er even niet op...oh ja in ieder geval ook een jaja schaamhaartrimmer!

Maar nu heeft hij via Instructables een site waarop mensen op een platform hun gemaakte dingen tonen en hoe ze het gemaakt hebben. 
Of te wel Make, How to, and DIY.

Dit keer heeft hij een Android tablet gewonnen!! En raadt eens wie die kreeg! Moi!!!!

Moederzorgen

Soms is het moederschap niet makkelijk!
Mijn dochter van ruim negen heeft ADHD. Niet een beetje, maar behoorlijk.
Ze is lief, behulpzaam, attent, vrolijk, gezellig en heel creatief.

Maar sociaal soms wat onhandig. Ze heeft niet het hele drukke gedrag van wat veel mensen denken bij een ADHD-er maar ze heeft vooral de impulsieve vorm.
Niet denk maar meteen doen!

Al jaren proberen we haar in haar vergaande enthousiasme wat te remmen en leren haar eerst te denken en dan te doen. Maar dat valt niet altijd voor beiden partijen mee.

Vroeger had ze veel vriendinnetjes en werd overal op feestjes uitgenodigd. Nu staat er al een heel jaar niemand klaar om uit te nodigen. En dat doet pijn. Voor mij, maar zeker voor haar. Ze snapt niet dat mensen/kinderen niet altijd zitten te wachten op haar meest enthousiasme manier van handelen. Of haar ver gaande aanbiedingen om anderen te helpen. We proberen haar in te begeleiden en haar te helpen naar andere te luisteren. Eerst nadenken en dan doen.

Maar gisteren had onze mop het zwaar te pakken, op school is ze de laatste tijd verdrietig en dan huilt ze op het toilet. De juffen zijn goed en lief en proberen haar zo goed mogelijk te helpen.
Gisteravond kwam ik boven en hoorde haar huilen. Ze vertelde in tranen dat ze zich zo vervelend voelde en dat ze maar niet begreep wat ze toch fout deed. Ik probeerde haar te troosten en al haar positieve eigenschappen te benoemen. Maar ze was zo verdrietig en toen zei ze ook nog dat ze het liefst dood was....

Nou weet ik dat ze dit niet zo bedoeld maar mijn moederhart trekt dit maar matig. De hele nacht heb ik er van slecht geslapen, wakker gelegen en veel gepiekerd. Een kind hoort toch een onbezorgde jeugd te hebben...

Maar voordat de wekker vanochtend af liep stond ze al naast mijn bed. Super vrolijk en enthousiast. Goedemorgen mama! Ik vroeg aan haar hoe het met haar was. Goed hoor! Ik ga mij wassen en aankleden!

Fluitend ging ze door de badkamer als of er zoiets als gisteren niet gebeurd was. Ik ben nog steeds van slag. Ik heb een rot gevoel. Ik wil haar graag helpen en begeleiden maar soms zit ik ook met het handen in het haar. Wel heb ik heel veel vertrouwen in het meisje! Het is ook best lastig om bijna tien te zijn!(en om ADHD te hebben).

Loslaten

Mijn dochter is negen. Ze is lief, reuze slim, creatief maar heeft ook flink ADHD.
Mijn lieve meid heeft niet de drukke variant van ADHD maar ze is wel erg impulsief. Impulsief en beïnvloedbaar.

Vlakbij haar school is een buurthuis. En daar is vandaag een Carnavalsmiddag. Gisteren een zware discussie met haar en later met manlief gehad van wat doen we nou. Meisje wil graag maar is nog nooit eerder geweest. Gelukkig gaan er meiden van haar klas waarschijnlijk ook.

Manlief en ik besloten dat wij het toch niet een goed idee vonden. Maar waarom eigenlijk niet dacht ik vandaag.
Ik haal en breng haar dus wat kan er gebeuren? Misschien dat ze het niet leuk vind...maar ze weet ons telefoonnummer dus zij kan mij altijd bellen om haar op te halen. Dus toen ze vanmiddag huilend uit school kwam met het feit dat zo nooooooooooooooooit iets mocht van mij zette mij toch wel aan het denken.

Vannacht toen ik niet meer kon slapen dacht ik ook....toen ik 8 was fietste ik zelf al 10 kilometer naar de muziekschool in een grote stad. Misschien ben ik toch wat voorzichtiger geworden maar waarom?

Dus deze mama moet meer gaan loslaten! En dat kan ook best! Hup moeder, meer vertrouwen in je kind en kijk dan hoe het gaat.....bij het buurthuis zit een groot winkelcentrum waar veel schorriemorrie rondloopt maar als zij zich netjes aan de afspraak houdt dat ze in het buurthuis blijft tot ik haar kom halen....nothing aan de hand, toch?

Nog een uur en drie kwartier...dan ga ik haar ophalen...en wedden dat ze het naar haar zin heeft gehad!?!